Om ‘n Jintelmens te wees

Ek kan nie in die woordeboek die regte Afrikaanse vertaling vir ‘n “gentleman” kry nie. Veral daardie deel wat die “gentle” beskryf nie – wat die hoflikheid uitbeeld van ‘n regte gentleman nie. My woordeboek reken dit is ‘n jintelman.  Dit beteken straks nog minder omdat ek nie ‘n verklaring van ‘n jintel kan kry nie, maar vir praktiese doeleindes gebruik ek maar die woord omdat dit Afrikaans is.

Ek is een van die mense wat elke liewe werksdag in ‘n bus klim en vir ‘n 45 minute rit trakteer word op die mooiste deel van ons stad Kaapstad wat berg, vlei, see en wolkekomberse betref, en vanmiddag weer dieselfde pad terugry en uitsien om by die huis uit te kom na ‘n volle dag se werk. Ek ry in spitstyd, dus klim al wat leef en beef in die bus en die wat nie sitplek kry nie, hang vir al wat hulle werd is aan waar ookal hulle kan vashou, want in wil hulle in, ongeag van die feit dat daar oor 6 minute weer ‘n bus sal wees.

Wat ek egter oplet tussen al die gedruk en mensemassas, is dat elke keer wanneer ek in die bus is, het die meerdherheid van die mense ‘n hoflikheid wat vir my verstommend is. Daar is die jong swart studenteseun wat onmiddellik sal opspring vir ‘n vrou om te sit (al was daardie vrou laaste in die bus en kon sy vir die volgende bus gewag het). Daar is die man wat ‘n vrou langs hom sien staan, en opstaan sodat sy kan sit. Daar is die skoolkinders wat weier om te sit as hulle sien iemand staan. Daar is die ma wat haar groot kind op haar skoot sal laat sit sodat iemand wat staan, langs haar kan sit. Daar is iemand wat my op die skouer kom klop en uitnooi om te gaan sit as ek nie gesien het daar gaan ‘n sitplek oop nie en dit terwyl daar nog heelwat mense staan en nie op die sitplek gaan sit het nie.

Te midde van ons wêreld van negatiwiteit en onbeskofte mense, kan ek nie anders as om te besef dat daar nog baie positiewe dinge is wat gebeur nie. Niemand dwing hierdie mense om hulle sitplekke op te gee nie (behalwe as hulle in ‘n plek sit vir mense met gebreke). Daar is tog aangeleerde en/of ingebore hoflikheid in die gemiddelde mens en selfs jongmens. En ek wil beklemtoon dat ek glad nie net hier praat van mense van my nasie, volk en taal nie. Ek praat van verskillende kulture, volke, tale en ouderdomme. Ek praat van soveel pragtige mense van elke stand van die lewe wat my vriendelik sal groet as hulle langs my inklim in die bus. Selfs in die verbygaan op pad bus toe.  Mense wat met my glimlag omdat ons mekaar elke dag op dieselfde tyd en op dieselfde plek sien.

Ons moet regtig ophou om mense te oordeel aan wie ons dink hulle is en kosbare oomblikke soos hierdie troetel en besef dat daar in elke persoon ‘n jintelman is. Dit is nie so raar soos ons dink nie – ons moet net weer ons koppe oplig van ons selfone af en om ons kyk. Jy sal verbaas wees oor wat jy dalk raaksien.

So, geniet die jintelmense wat oor jou pad kom, en moet nooit ophou om vir ‘n ander mens ook ‘n jintelmens te wees nie, want jy sal nooit weet hoeveel dit vir daardie persoon op daardie oomblik beteken nie! 

 

Advertisements

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s